1904 is het jaar waarin het allemaal begon. Isabel Fraser, een onderwijzeres uit het Nieuw-Zeelandse Wanganui, keerde terug van een reis naar China met zwarte zaadjes van de Actinidia Deliciosa. Tuinbouwer Alexander Allison plantte ze. In 1905 groeiden de eerste kiwi’s, toen nog Chinese kruisbessen genoemd, op Nieuw-Zeelandse bodem.

1928 betekende een doorbraak in de kiwiteelt. Tuinwetenschapper Hayward Wright slaagde erin een uitzonderlijke variëteit van de Chinese kruisbes te ontwikkelen. Zijn ras valt op door zijn ovale vorm, lekkere smaak en lange houdbaarheid. Tot vandaag is het Hayward ras quasi synoniem voor de populaire groene kiwi.

In 1934 plantte Jim MacLouglin Chinese kruisbessen op zijn land in Te Puke, in de Bay of Plenty (Baai des Overvloeds). De vulkanische grond en het milde klimaat aan de Noordkust bleken een prima kweekbodem voor de vruchten. De eerste oogst was een schot in de roos en werd verkocht op de plaatselijke markt. Al gauw stond alle MacLouglin land – 3 hectare – vol Chinese kruisbessen.

18 jaar later, in 1952, gaf MacLouglin de kiwibusiness een nieuwe boost. 20 kisten van zijn vruchten werden samen met een lading citroenen verscheept naar Engeland. Ze lagen op de markt in Covent Garden, London. Het nieuwe fruit viel zo in de smaak dat de aankoper meteen 1500 kisten bestelde voor het volgende seizoen.

In 1959 kreeg de kiwi zijn huidige naam, naar de kleine Nieuw-Zeelandse landvogel en de bijnaam van de Nieuw-Zeelanders. (zie: ‘waarom heet een kiwi een kiwi’)